Çok öfkeliyim bu günlerde. Nasıl olur hala inanamıyorum. Oysa ben çocukluğumda ne de güzel hayaller kuruyordum. Büyüyünce başkan olacak o kıvrık yolları ben düzeltecektim.
Hele ırmak boylarına yapılan dolgular benim fikrimdi. Onları ilk olarak ilkokula başladığım yıllarda sel sularından arda kalan birikintilerde düşlemiştim.
Henüz 30’uma varmadan bu hayallerim yıkıldı ne yazık ki.
Keles’ten Bursa’ya gidişlerim menderesler çizen akarsularda yolculuk yapan balıkları andırırdı.
Daha gözüm açılmamışken yaptığım dershane yolculuklarım kâbusa dönüşür ufak aklımla “bu yolları düzeltmeyenin…” diye başlayan küfürler savururdum.
Şimdilerde bu hayallerimin yıkıldığını hayal kırıklığımla beraber görüyorum.
Ben hayatta çok kırıklık yaşamadım. Karnemde kırığım olmadı. Kolum bacağım kırılmadı örneğim. Kalemimi kıran olmadı.
İdamlar görmedik yani.
Fakat bu hükümet hayallerimi yıktı demeliyim dostlar. Bunu sizlere itiraf etmeliyim. Diğer işlerini bilemem ama kendimi bildim bileli yolculuk yaptığım yolları değiştiren bu hükümete çok gıcığım.
Ben yıllardır olmaz, benim yaşım kemale erer belki o zaman bir arpa boyu yol alırız derken yolları koca koca greyderler, kepçeler, kamyonlar yarıp dağları aşıyorlar. Hatta kara köprü bile yok olmuş gitmiş. Yani kara köprü ak köprü olup gitti.
Ne de güzel salınırdık daracık köprüye.
Çakmak virajının olduğu yere, yani eski Orhaneli yol ayrımının olduğu yola kadar Keles’ten kazma kürekle çalışılıp imece usulüyle yol açıldığını belki çoğunuz bilmezsiniz. Ben de bilmiyordum çünkü. Geçenlerde bir büyüğümden öğrendim.
Bunu daha önceleri öğrenseydim hayallerimi gerçekleştirmek için daha erken davranabilme şansım olurdu.
Ne de olsa atalarımız kazma kürekle yol yapmışlar biz de genişletme çabalarına katılabilirdik. Neyse olan oldu artık. Yollar darma duman vaziyette şimdilik.
Ve dedesinden kalan 3-5 armutu toplamaya, yılda bir – iki kez Keles’e giden, ömründe inşaat görmemiş, bir kürek toprak kazmamış insanlar, yolların şimdiki durumunu eleştirebilirler.
Hatta gaflet ve dalalet içinde devletin makineleri zamanında “Keles yolunu yapıyor” diye şikâyet de edebilirler. Ama şunu bilmeliler ki ortak noktamız olan yoldan hepimiz geçiyor ve hepimiz faydalanıyoruz.
Bu ortak paylaşımımız da bile bir araya gelemiyorsak kimse bana birlikten söz etmesin. Kimse Keles için çalışıyorum demesin. Kimse, her kimse işte…
Zaten hayallerimi yıkan bir parti ile karşı karşıyayım. Daha da kızıp sinirlenmeyeyim.
Sadece kısacık bir söz söyleyeyim. Kimin emeği geçiyorsa Allah onlardan razı olsun.
Ve bir dip not daha,
Keles’ten birkaç yürekli insan atalarının kazma kürekle açtığı yaya yürüdüğü yoldan Bursa’nın kurtuluşuna renk katmak için yürüyecekler. Birçok insan buna yürüyenlerin reklamı diyebilir.
Biz yorum yapmadan bu güzel insanların yürüyüşünü izleyeceğiz. Umarız başarılı olup Keles’in güzel bir tanıtımını yapıp Kurtuluş’taki gücünü gösterirler.
Yürüyün Sadettin Efeler yolunuz çetin gücünüz kıla bağlı.
Allah yar ve yardımcınız olsun.
yunus emre coşan eylül 2011 yörem güncel
Benzer yazılar: bulunamadı.
Son Yorumlar