Onun uzun zamandır takipçisiyiz. Buraya geldiğimizden beri neşe kaynağımız oldular.
Bugün yani 26 Haziran 2011 günü Ardahan’dan görev yerimize döndüğümüzde her şey eskisi gibi ve her şey normaldi.
Uğur Üçüncü’yü yenice yolcu etmiş Selim ve Melih’in hatıraları taptazeydi. Kahvaltımızı doktor Mehmet Kutlu ile yaptıktan sonra nöbetçilik dolayısıyla rutin görevlerimizi yapıyorduk.
Pazar günüydü ve biz normalleşmeye çalışan uykulu insanlar gibi dolanıyorduk ortalıkta.
Sonra doktorun telefonu ile öğrendim gerçeği. Şeker’in 2 yavrusu olmuş ve babası Reks’e haber salınmıştı.
İkizleri olduğunu öğrenen baba Reks keyifle dolanıyordu yanımızda. Doğum sırasında kahvede mi yoksa bir parkta mıydı bilmiyorum.
Ali ağabey kademenin kapısını açtığında baba Reks’in kuyruğu fazla neşeli sallanıyordu.
Onları sevdik, bağrımıza bastık. Ve fotoğrafladık. En güzel günlerimizden biriydi. Çok sevindik, bin atlı akınlarda çocuklar gibi şendik.
Münir abinin kedisi ziyaretimize gelmiş kadar olduk.
Veda yazımı yazacağım, son günlerim.
Fotoları:
Benzer yazılar: bulunamadı.
Son Yorumlar